Molenstraat blijft gevaarlijk
Drukke Molenstraat
In het najaar van 2008 hebben An Boterman en ik een enquête uitgevoerd over de gevaarlijke situatie in de Molenstraat. Er wordt nog steeds veel te snel gereden, ondanks de vele geparkeerde auto’s is de Molenstraat een straat waar bestuurders racen. Dit creëert een gevaarlijke situatie voor geparkeerde auto’s, zeker als je weet dat dagelijks grote hoeveelheden vrachtwagens en bussen door de Molenstraat moeten. Ook de toestand van het voet- en fietspad is erbarmelijk. Sinds 2008 is er nog geen enkel initiatief genomen om ook maar iets aan de toestand te veranderen. Tijd om de schepen te ondervragen.
De laatste jaren heeft de politie geen enkele prioriteit gemaakt van de Molenstraat. Wanneer het gemeentebestuur geen enkel signaal geeft, zal de politie ook geen initiatief nemen. Ook voor de vele vrachtwagens en (lijn)bussen zouden er dringend meer uitwijkmogelijkheden moeten komen. Het enige wat de schepen voor de Molenstraat kan doen, is herstellingen uitvoeren aan het voet-of fietspad. “Lokaal moet het fietspad onderhouden worden”, luidde het. Meer dan putjes wegwerken zal er dus niet gebeuren. Het antwoord biedt dus weinig hoop voor de inwoners van de Molenstraat. Nochtans kunnen een aantal beperkte ingrepen een wereld van verschil maken.
De afgelopen dagen vernamen we via de pers een aantal andere signalen. De burgemeester is plots “bewust geworden van het probleem van de Molenstraat”. Ongetwijfeld een stap in de goede richting. Maar het feit dat een schepen en de burgemeester mekaar publiek tegenspreken belooft weinig goeds. Het botert al lang niet meer tussen de verschillende partijen in het schepencollege, naarmate de verkiezingen dichterbij komen wordt dit steeds duidelijker.
Een positief en daadkrachtig bestuur moet afstralen van de samenhang en de wil om fundamenteel iets te veranderen. In Waarschoot is de wil verdwenen en de samenhang zoek. Het gemeentebestuur sleept zich naar het einde van de legislatuur.
